KATEGORİLER

18 Şubat 2017 Cumartesi

ZZZZZZZ...

17/02/2017 Cuma, Tire

Soğuk algınlığı benim için dünyanın sonu. Basit bir hastalık aslında ama beni çok etkiler. Eşim bu hallerimi çok iyi bilir. Solunum yolları tıkanır, baş ağrısı, nezle, sanki sırttan buzlu sular dökülürmüş hissi... Yeter artık bu kadar yaşadığım. Ben öleyim artık. Bu duygular içinde boğuşurken çalan telefon kurduğum alarm sesine karıştı. Eşim telefonu getirdi yatağıma. Arayan Fırat, kendisini çarşıdan almamı istiyor.

Kalkıp hemen hazırlandım. Fırat'la buluştuktan sonra ekmekleri alıp yaylaya doğru yola koyulduk. Canım hiçbir şey yapmak istemiyor ama yapmak zorunda olduğum işler var. Aşkın Şef geldikten sonra hazırladığı listeyi verdi. Küçük pazardan alacaklarım var. Kasaba da uğramam lazım.

Alışverişi tamamlayıp döndüğümde yukarıda Ödemiş'ten gelen hanım misafirlerimiz olduğunu söylediler. Yanlarına çıkıp ilgilendim. Arkadaşlarının tavsiyesi üzerine gelmişler. Bir müddet sonra terasa çıkıp orada oturdular. Öğleden sonra güneş ısıtıyor olmalı. Ama benim için değişen bir şey yok. Üzerimde bütün giyeceklerim olduğu halde üşümeye devam ediyorum.

Soğuk tatsız bir gün. Odama çekiliyor, battaniyeye sarılıyorum. Elektrikli ısıtıcı üşümeme çare olmuyor. Gözlerimi kapatıp uyumaya çalışıyorum. Bir iki saat geçmişim kendimden. Hava kararmaya başlıyor. Şömine sobaya odun üstüne odun atıyoruz. Akşam misafirlerinin yemeklerini yiyip zamanında kalkmalarına çok seviniyorum. Yarın erken açacağız mekanı. Biraz dinlensem hiç fena olmayacak.

6 yorum:

  1. Çok geçmiş olsun. Bol su ve bitki çayı da faydali oluyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Sağ olun. Haklısınız:)

      Sil
  2. Dinlenmeden geçebilecek bir şey değil bu perişan eden soğuk algınlığı. Ancak sizin için en zor ve lüks şey de dinlenmek galiba. Geçmiş osun tekrar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bazen o lüksü aramıyor değilim. Hasta olup yatayım, eşim başucumda. Her şey ayağına geliyor, ilgi, ihtimam tavan:) Ama nerdeee. İşimizin başında, dimdik ayaktayız:)

      Sil
  3. Bence kendinize izin verin. Evde sıcacık battaniyenin altında yatarak bütün gün uyur uyanık film izleyin. Elbette evde size çorba, ıhlamur, ballı süt servisi yapan birileri olsun, kısa sürede iyileşirsniz :)
    Yani bence bu tempolu çalışmaya vücudunuz azıcık isyan etmiş gibi, geçmiş olsun :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnsan en zor izni kendisine veriyor sanırım. Hele yıllarca çalışmaya koşullanmış biri iseniz. Sizin önerileriniz Hawaii adalarında tatil gibi uzak geldi bana. Elbette bu tempo sonsuza kadar gitmeyecek. Çok teşekkür ederim yakın ilginize:)

      Sil